Γιατί ρε άσχετε μου χαλάς τη βραδιά;;;;

Γιατί βρε άσχετε της διπλανής παρέας μου χαλάς τη βραδιά; Γιατί δε ρωτάς πού μπαίνεις και γιατί μπαίνεις. Γιατί δε ρωτάς αν έχουν κοκορέτσι, κοντοσούβλι ή γύρο και αν όχι να την κάνεις για σουβλατζίδικο; Γιατί δεν καταλαβαίνεις απολίτιστε και αγράμματε ότι δεν είναι μπουζούκια όλοι οι χώροι; Γιατί την ώρα που δυο εξαίσιες φωνές τραγουδούν γαλλικό ρετρό, εσύ διηγείσαι τις κυνηγετικές σου επιτυχίες στην Κοιλάδα Λαρίσης; Γιατί κουνιέσαι στους ρυθμούς λάτιν με αυτό το άγαρμπο κορμί σου με το παρακατιανό μάγκικο πέτσινο μπουφάν, το καρώ πουκάμισο, βγαλμένο έξω από τη στομαχάρα σου γελώντας δυνατά και μιλώντας για την αγαπημένη σου ομάδα την ΑΕΛΑΡΑ; Και αφού έτσι και αλλιώς ούτε άκουσες τίποτα, ούτε καταλαβαίνεις από τέτοια μουσική γιατί δε σηκώνεσαι να φύγεις;

Τί σου έφταιξα εγώ που ήθελα να απολαύσω από τις δυο όμορφες παρουσίες το τραγούδι του Τσε Γκεβάρα, που θα νομίζεις ότι είναι παίχτης της ομάδας σου ή τραγουδιστής στην εκπομπή της Πάνια , να χειροκροτάς σε ρυθμό άσχετο, να φωνάζεις .. μπράβοοοοο, μπράβοοοο, μπράβοοο!!! ( πάντα τρεις για chic φαντάζομαι), για να φαίνονται οι αλυσίδες που έχεις στο περικάρπιό σου, τί έκφραση βρήκα πάλι θεέ μου- μαζί με τις μπλε χαντρούλες φυλαχτά , μη σε ματιάσουν τρομάρα μου, τα πολλά δαχτυλίδια και το κινητό που έχεις μονίμως στο χέρι για να επικοινωνείς , εσύ ο γόης με τις γκόμενες;

Γιατί ενώ κάποια στιγμή έβγαλες το ηλεκτρονικό παιχνιδάκι και έπαιζες τρίλιζα ή δεν ξέρω τι άλλο παιχνίδι δε συνέχισες μέχρι το τέλος της βραδιάς να ησυχάσουμε; Γιατί δεν έστελνες όλα τα , ανορθόγραφα σίγουρα, μηνυματάκια σου σε όλους σου τους θείους στο χωριό να βρούμε για λίγο την ηρεμία μας;

Γιατί παραγγέλνεις το ένα ουίσκι μετά το άλλο, γιατί κουνάς θορυβωδώς το μπουκάλι από μακριά στο γκαρσόν, όπως στις ταβέρνες και σε κάθε γουλιά τσουγκράς με τους γύρω σου, ιδίου περίπου βεληνεκούς, λέγοντας – άντε βίβα;Γιατί δε βρέθηκε ένας μαγαζάτορας να πετάει έξω όλους αυτούς. Να τους πληρώνουμε και τη γαρδούμπα βρε αδερφέ να πάνε να τη φάνε δωρεάν, αλλού όμως.

Σε ένα μπαράκι θέλησα να πάω εδώ στο Λάρισα Σίτυ, να ακούσω καλή μουσική, σε ήρεμο και ζεστό, πολιτισμένο περιβάλλον. Ζητάω πολλά; Ακόμα και για την πόλη μας; ΄Ελεος!!!!!!

Συγχαρητήρια

Αισθάνομαι την ανάγκη να συγχαρώ τη θεατρική ομάδα της παιδικής σκηνής του Θεσσαλικού Θεάτρου για την πρωτοβουλία της να παρουσιάσει στα παιδιά που δοκιμάζονται αυτές τις μέρες στο κρεβάτι του νοσοκομείου το έργο της ” Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων” Μπράβο στο σκηνοθέτη ΄Ακυ Μητσούλη. Νομίζω ότι η ευαισθησία του συνέβαλε καθοριστικά.

Απόπειρα κριτικής

Πραγματικά η πρόθεσή μου δεν είναι να κάνω κριτική στην παράσταση της σκηνής Τεχνών ” Το φιντανάκι”. Τι να κάνουν οι άνθρωποι. Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα σε ένα θεατρικό με ένα θέμα που τίποτα δεν μπορεί να πει στην εποχή μας, όπου όλες οι καταστάσεις που εξιστορεί είναι σχεδόν ξεπερασμένες.Η μόνη περίπτωση να σταθεί είναι να μπει κάποιος στο κλίμα μιας άλλης εποχής και αν θέλεις να δει τη σύγκριση και τη διαφορετική νοοτροπία αλλά και την οπτική που θα αντιμετώπιζε κάποιος παρόμοιες καταστάσεις. Γιατί πραγματικά ποιος θα μπορούσε να ισχυρισθεί ότι η περίπτωση μιας κοπέλας φτωχής και καταφρονεμένης θα εξελισσόταν σήμερα κατά ανάλογο τρόπο.Τα σύγχρονα κορίτσια μόνο ως μουσειακό και παραδοσιακό είδος θα το αντιμετώπιζαν.
Ας είναι, το θέμα μου δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι με τί κριτήρια επιλέγονται στα επαρχιακά σχήματα, ερασιτεχνικά και μη, τα έργα που ανεβαίνουν.Αβασάνιστα, χωρίς να εντρυφήσει κάποιος στη σύχρονη θεατρική πραγματικότητα που όσο και να υπολείπεται της αντίστοιχης του Ευρωπαϊκού θεατρικού κόσμου έχει πάντως να δώσει έργα περισσότερο σύγχρονα και με προβληματική της εποχής από το ” Φιντανάκι” . Είχα την εντύπωση πως έβλεπα μια ελληνική ταινία, η υπόθεση άλλωστε έχει κοινά στοιχεία με πάρα πολλές άλλες, σε δεύτερη, με τη σημασία της λέξης , έκδοση.
Δε θα αναφερθώ στις παραμέτρους της παράστασης, υποκριτική, σκηνοθεσία,κ.λ.π.-, υπήρξαν καλές και μέτριες σκηνές,καλές και μέτριες υποκριτικές αποδόσεις,ένα σκηνικό ρεαλιστικό και αναμενόμενο- γιατί δεν έχω πρόθεση να σταθώ σ’ αυτά. ΄Οταν το θέατρο στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες απογειώνεται, εμείς στο Ελλαδιστάν επιμένουμε στα ίδια.Θα πω μόνο ότι μετά το ” Ποιος ανακαλυψε την Αμερική” και το ” Λεύτερο ζευγάρι”, περίμενα περισσότερο ανεβασμένο τον πήχυ.

Χριστούγεννα…. Γιορτή;;;;;

Τα Χριστούγεννα τελικά είναι η γιορτή των αντιθέσεων.Η γιορτή της υπερβολής και του παράλογου, του καταναλωτισμού και του άγχους, της αγωνίας για το τίποτα και της απάθειας για το σημαντικό. Η γιορτή των εντάσεων μέσας μας και γύρω μας. ΄Ολα, αισθήματα, συναισθήματα, σκέψεις, επιθυμίες, φορτίζονται και χτυπάνε κόκκινο. Της αγάπης και της μοναξιάς, της χαράς και της θλίψης, της αδιαφορίας και του μίσους, της ελπίδας και της απογοήτευσης.

Στους δρόμους άνθρωποι βιαστικοί, με την αγωνία να προλάβουν. ΄Ολοι κάτι πρέπει να προλάβουν. Εκδηλώσεις , Bazaar,( κοινώς παζάρια), γιορτές για παιδιά, για μεγάλους, για ηλικιωμένους, για ξένους, για μετανάστες, για γυναίκες, για κρατούμενους και ελεύθερους, για λυτούς και δεμένους, γιορτές μιας κοινωνίας δήθεν που θυμάται ότι υπάρχουν και μη ευνοημένοι σ’ αυτή τη ζωή μόνο για 5- 6 ημέρες το χρόνο.

Η εκμετάλλευση της ανέχειας απόλυτη. Κάθε γωνιά και μια θέση επαίτη, πραγματικού η πλασματικού που προβάλει και διαλαλεί τη μιζέρια του. Που θυμίζει την άλλη πλευρά του νομίσματος. Παιδάκια μισοναρκωμένα – τί αδιαφορία της πολιτείας ;- σε αμφίβολες ” αγκαλιές” μανάδες με ταλαίπωρα και ανάπηρα ” παιδιά”, θύματα και θύτες μιας ανελέητα σκληρής πραγματικότητας, με τεντωμένο το χέρι για βοήθεια, να διεκδικούν από το συνειδησιακό μας και από το 13ο μισθό μας. Το μισθό που θα κατατεθεί στο βωμό του γκλάμουρ, του πρώτου τραπεζιού πίστας, της ανεξέλεγκτης και ανελέητης γαστριμαργίας.

Χριστούγεννα…. Γιορτή αγάπης…… ( αν αγαπάτε!!!!!)

Πολιτιστικά σχόλια και ειδήσεις.

Τζαρτζάνεια στον Τύρναβο!!!

 

 

Διαβάσαμε στον τοπικό τύπο, πληροφορηθήκαμε και από τους φορείς που συμμετέχουν, ότι τα Τζαρτζάνεια , το Πανελλαδικό Συνέδριο για την ελληνική γλώσσα θα πραγματοποιηθεί για δεύτερη χρονιά, και φαίνεται ότι τα θεμέλια για να καθιερωθεί ως θεσμικό γεγονός έχουν μπει. Η ελληνική γλώσσα η τόσο πολύπαθη και ταλαιπωρημένη από τους νεοέλληνες έχει ανάγκη από εκδηλώσεις που να προβάλλουν την αναγκαιότητα αν μη τι άλλο για τον σεβασμό της. Ο Αχ. Τζάρτζανος ο μεγάλος αυτός δάσκαλος της γλώσσας είναι η κορυφαία προσωπικότητα των γραμμάτων που μόρφωσε με την γραμματική του και μορφώνει ακόμα, εκατομμύρια έλληνες. Παρά το γεγονός ότι πολλοί μαθητές λόγω της δυσκολίας του εγχειριδίου φοβόντουσαν τη γραμματική όλοι αναγνωρίζουν ότι όσοι πραγματικά ενέσκηψαν σ¨αυτό έμαθαν σωστά να χειρίζονται την ελληνική γλώσσα.

Κορυφαίοι φορείς συμμετέχουν ως διοργανωτές του Συνεδρίου, Η Νομαρχία Λάρισας , ο Δήμος Τυρνάβου, τόπος καταγωγής του μεγάλου δασκάλου, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και ο Σύνδεσμος φιλολόγων ν. Λάρισας. Πολύ καλή επιλογή και η αποκέντρωση που επιχειρείται, η μεταφορά δηλαδή του Συνεδρίου στον Τύρναβο. Με ενδιαφέρον αναμένονται και οι παράπλευρες εκδηλώσεις του συνεδρίου. Αναμονή λοιπόν μέχρι τις 9 Μαίου…

 

Με την ευκαιρία του γλωσσολογικού σεμιναρίου κάνουμε μια πρόταση στους αναγνώστες μας.. Στείλτε μας όποια επιγραφή, τίτλο, ονομασία συναντάτε και πιστεύετε ότι αποτελεί βάναυση παραποίηση της γλώσσας μας και εμείς θα τη δημοσιεύσουμε.

Για παράδειγμα είδα κάπου την λέξη .. κρατηθείτε…. Ντερλικογεύσεις, αν είναι δυνατόν . Δηλαδή η νεοελληνική έκφραση ντερλικώνω που σημαίνει τρώγω ασύστολα , τρώγω μέχρι σκασμού , τρώγω ζωωδώς , δίπλα στην γνήσια αρχαία και νεοελληνική λέξη γεύσις, γεύση που εννοεί την ευχαρίστηση τη λεπτότητα την ανθρώπινη αίσθηση της γεύσης. Το αποτέλεσμα της σύζευξης το αφήνω στην κρίση σας.

 

 

 

 

 

Βιβλία και Μουσική

Με την ευκαιρία της παρουσίασης του βιβλίου του Θ. Παλιούγκα ΅Η Λάρισα κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας ( 1423 – 1881) τόμος Β όσοι βρεθούν στο Χατζηγιάννειο στις 5 Δεκεμβρίου θα απολαύσουν το μουσικό σχήμα τριων Ιρανών που θα παρουσιάσουν παραδοσιακές συνθέσεις της Ανατολής.

Παρακολουθούμε πραγματικά πάρα πολλές παρουσιάσεις βιβλίων στην πόλη μας, από πολλούς αξιολογότατους στην πλειοψηφία τους λογοτέχνες, αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που αυτές οι παρουσιάσεις καταλήγουν σε μια ανιαρή εκδήλωση με κάποια στοιχεία για τη ζωή του λογοτέχνη και μια περίληψη του βιβλίου, άντε και λίγα αποσπάσματα. Και όμως θα μπορούσε κάθε τέτοια παρουσίαση να αποτελεί και ένα πολιτιστικό γεγονός, αν συνοδευτεί με μουσική, βίντεο, η ζωγραφική πάντα σε σχέση με το βιβλίο ή τη γενικότερη συγγραφική δουλειά του συγγραφέα. Η σημερινή παρουσίαση πιστεύουμε ότι και για το συγκρότημα που παρουσιάζεται θα έχει ενδιαφέρον χωρίς φυσικά να επισκιάζεται η πολύ εμπεριστατωμένη δουλειά του συγγραφέα Θόδ. Παλιούγκα.

 

Χάρτα πολιτισμού

Ξαφνικά πριν από ένα ή περισσότερο χρόνο έκανε την εμφάνισή του ένας σύλλογος με τον περίεργο όσο και ενδιαφέροντα τίτλο Χάρτα πολιτισμού. Πολύ γρήγορα αυτός ο τίτλος υπέγραφε πάρα πολλές και ποιοτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις τόσο που βλέποντας τον διοργανωτή να πηγαίνουμε με κλειστά μάτια. Αεράκι πραγματικά πολιτισμού, ενός πολιτισμού που ξέφευγε από τις καθιερωμένες εκδηλώσεις και τολμούσε και σε είδη λιγότερο προσιτά στο μέσο άνθρωπο. Βλέπουμε ότι δυναμικά οι φίλοι της Χάρτας πολιτισμού ,μπήκαν και φέτος το Χειμώνα στη δράση με ανάλογες πολιτιστικές εκπλήξεις.

Σημειώνουμε το ενδιαφέρον σεμινάριο με θέμα Μελωδιότυποι και τροπικά συστήματα βορειοανατολικής Μεσογείου. Μακάμ, ήχοι και νεοελληνικοί λαϊκοί δρόμοι.

Αγαπητοί φίλοι της Χάρτας Πολιτισμού στείλτε μας περισσότερες λεπτομέρειες για το συγκεκριμένο σεμινάριο. Και κάτι άλλο: Πώς γίνεται κάποιος μέλος του συλλόγου σας;

 

΄Εκθεση εικαστικών έργων στο Χατζηγιάννειο.

 

Να μην ξεχάσουμε να επισκεφθούμε το φυσικό κόσμο του Γιάννη Ευαγγελόπουλου στο Χατζηγιάννειο. Εμείς θα πάμε και θα σας μεταφέρουμε εντυπώσεις.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

΄Ολοι κάτι περιμένουμε…

Περιμένουν το τρένο; Καθισμένα πάνω σε μια βαλίτσα με αποσκευές την ελπίδα για μια πιο γατίσια ζωή, περιμένουν το μεταφορικό μέσο  που θα τα μεταφέρει σε έναν ονειρικό κόσμο. Σε ένα κόσμο που δε θα είναι προορισμένα να γίνουν εφημερίδα πατημένη στην άσφαλτο.

Σε έν α κόσμο που θα αγαπά τα ζώα και το γλυκό αθώο τους βλέμμα.

΄Ομως μάλλον το…… τρένο της ελπίδας για αλλαγή αργεί. Και ο φίλος του απογοητεύτηκε και έφυγε αφήνοντας τον σκεπτικό.  Δεν είναι εύκολο με μια βαλίτσα γεμάτη προβλήματα να αλλάξεις ρότα. ΄Εμεινε λοιπόν μόνος πάνω στη ζεστασιά των ανθρώπινων ρούχων.