Σώστε αυτό το σκυλάκι από τη σκλαβιά!!!

Περνάω κάθε μέρα. Από το ίδιο πεζοδρόμιο. Περνάω εγώ και τόσοι άλλοι από αυτό το απαίσιο κλουβί όπου ένα σκυλάκι κλεισμένο μέσα, φυλακισμένο δεν μπορεί ούτε ένα βήμα να κάνει χωρίς να χτυπήσει στα κάγκελα που ο κύριος αφέντης του, έμπορος ζώων το έχει κλείσει. ΄Ασπλαχνος αυτός, αδιάφοροι και οι διαβάτες, το προσπερνούν και φεύγουν. ΄Ενα σκυλάκι που επαιτεί τη συμπόνια μας. Την ανθρωπιά μας , εμάς των ζώων που το βλέπουμε να τριγυρνάει σε μια απαίσια φυλακή όπου ούτε το ποδαράκι του δεν μπορεί να απλώσει. Εκεί στο άθλιο κλουβί του που σε μέγεθος δεν ξεπερνά κλουβί για περιστέρια το βλέπω ώρες,μέρες, νύχτες, βδομάδες, μήνες. Περνάω τα βράδια και το βλέπω μέσα στο μαγαζί στο ίδιο ακριβώς κλουβί της σκλαβιάς του. Περνάω τη μέρα και το βλέπω να μας κοιτάζει με απορία.Να κουνάει την ουρίτσα του μήπως και το λυπηθούν τουλάχιστον τα μικρά παιδάκια και πείσουν τους γονείς του να το αγοράσουν, τους γονείς  που τα τραβούν γρήγορα μακριά και συνεχίζουν το δρόμο τους.

Γιατί με έχετε κλείσει μέσα; αναρρωτιέται.Για λίγα ευρώ όσο θα με έχετε κλεισμένο τι να περιμένω; Για λίγα ευρώ μας κάνει χαρές μήπως και το λυπηθούμε και το πάρουμε. Για λίγα ευρώ μήνες τώρα περνάει μέσα στη στενή φυλακή του χωρίς τίποτα κακό να έχει κάνει.Πόσο καιρό θα πρέπει να περιμένει για να εξαργυρώσει το φαγητό του; Ακόμα και αυτοί οι πανάθλιοι που το εμπορεύονται δε θα μπορούσαν να του εξασφαλίσουν λίγο χώρο;΄Ετσι για δυο βήματα για μια μικρή ανάσα. ΄Ισως ονειρεύεται να τρέξει στα χωράφια. Να βρει φίλους , να κυλισθεί στα χορτάρια και στο χώμα. Ποιος τέλος πάντων θα μας θυμίσει πόσο απάνθρωποι είμαστε; Μήπως να φτιάξουμε ένα ανάλογο κλουβί για το αφεντικό του για να νιώσει τι σημαίνει τέτοια σκληρή δοκιμασία χωρίς μάλιστα να έχει σε κάτι φταίξει; ΄Ελεος άνθρωποι. ΄Εχουν και τα ζώα δικαιώματα στην ελευθερία.

Τέτοιος πολιτισμός;; Ευχαριστώ δεν θα πάρω

Ο Πολιτισμός μας!!!

Ο Πολιτισμός μας εξαντλείται στις εκθέσεις ζωγραφικής, τις συναυλίες,τους συλλόγους κατά των αναξιοπαθούντων, τις κάθε είδους παραστάσεις, τα κάθε είδους μπαράκια, τα κάθε είδους σφηνάκια. Μέλη διαφόρων οργανώσεων εγγεγραμμένοι από το 19…. έχουμε συμμετάσχει σε δεκάδες συνέδρια για το πώς θα σώσουμε τον κόσμο, το περιβάλλον, θα περισώσουμε την ειρήνη. Στις πορείες , αν έχει καλό καιρό και είναι κλειστά και τα μαγαζιά, διατρανώνουμε την πίστη μας για αγώνα κατά των διακρίσεων, του ρατσισμού, της φτώχειας στον πλανήτη.

Εικόνες σαν και αυτή μας αφήνουν αδιάφορους. Τις προσπερνάμε για την πιο κοντινή καφετέρια.΄Ασχετα με την ευθύνη του εικονιζόμενου και κάθε τέτοιου αναρρωτιέμαι, υπάρχει κοινωνικό κράτος; Μήπως να αναθεωρήσουμε το περιεχόμενο του όρου πολιτισμός;

Θα βλέπω μόνο Διαφημίσεις

Θα βλέπω απ’ εδώ και εμπρός μόνο διαφημίσεις.

Για να ξεγελιέμαι στον κόσμο τους. Για να νομίζω ότι μπορώ από χοντρή να γίνω μανεκέν. Για να πιστεύω ότι μπορώ να φορέσω όλα των σχεδιαστών τα ρούχα και να μου πηγαίνουν. Για να μπαίνω στα μπαρ και να γυρίζουν όλοι να με κοιτάζουν και εγώ να τους ρίχνω το φιλέσπλαχνο βλέμμα μου. Για να βγαίνουν τα ρούχα μου από το πλυντήριο κάτασπρα. Για να σιδερώνω σώβρακα και να τραγουδάω. Για να είμαι ευτυχισμένη όταν ο μπόμπιρας μου φέρει τη φανέλα του μέσα στη λάσπη.

Θα βλέπω μόνο διαφημίσεις. Για να φαντάζομαι ότι μαγειρεύω στην υπέροχη ντιζαϊνάτη κουζίνα μου, με ψηλοτάκουνα και ρούχα στο χρώμα των ντουλαπιών. ΄Οτι φτιάχνω υπέροχα πράγματα για τον επίσης υπέροχο άντρα μου, για τα χαρούμενα παιδιά μου για τα τρυφερά εγγόνια μου.

Θα βλέπω μόνο διαφημίσεις. Για να παραμυθιάζομαι ότι μπορώ να ακούσω τους καλλιτέχνες που μου αρέσουν. ΄Οτι μπορώ να δω τα θέατρα που με συγκινούν. ΄Οτι μπορώ και εγώ να ξεφύγω από τη μιζέρια της καθημερινότητας.

Θα βλέπω μόνο διαφημίσεις για να βυθίζομαι στον κόσμο τους. Για να πετιέμαι στο ΄Αμστερνταμ, στο Πουκετ, στο Παρίσι και στο Λονδίνο, στα χιονοδρομικά και στα μαγευτικά τους ξενοδοχεία, στα πολύβουα παζάρια της Ανατολής, στις ερήμους με τζιπ και οδηγούς, στις παραλίες και στις μαγευτικές ακρογιαλιές, στους μεγάλους εμπορικούς δρόμους με όλου του κόσμου τα καλά.

Θα βλέπω μόνο διαφημίσεις. Για να μη βλέπω την αθλιότητά του πραγματικού κόσμου που με περιβάλλει. Για να μη σκέφτομαι ότι δε θα τα βγάλω πέρα. Για να μη σκέφτομαι ότι σε λίγο θα κρυώνω γιατί δε θα έχω πετρέλαιο. Για να μη σκέφτομαι ότι οι εκπτώσεις είναι για λίγους και πάντως όχι για μένα. Για να μη κονταίνω, φαρδαίνω, μεταποιώ τα ρούχα της προηγούμενης και προπροηγούμενης σαιζόν για να είμαι τουλάχιστον αξιοπρεπής.

Θα βλέπω μόνο διαφημίσεις. Για να μη πιω χαπάκια για τα χάλια της ηγεσίας μας. Για να μην ακούω τα ψέμματά τους. Για να μη βλέπω τη κυνική τους προποίηση. Για να μη νιώθω την περιφρόνηση που έχουν για μένα. Για να μην είμαι μάρτυρας στις βρώμικες ρόζ ( και όχι μόνο) ιστορίες τους. Για να μη γίνω μέρος του αδίσταχτου παιχνιδιού των εκδοτών.

Θα βλέπω μόνο διαφημίσεις. Μήπως και συνειδητοποιήσω την οικτρή μου θέση, και βγω στους δρόμους για να διεκδικήσω ό,τι μου ανήκει και μου το έχουν κλέψει.Μήπως και αντί για μούτζες αρχίσω να δίνω και χαστούκια. Μήπως επιτέλους πιστέψω στη δύναμή μου, στη δύναμή μας για να αλλάξουμε αυτή τη νοσηρή κατάσταση που μας θέλει πιόνια του καναπέ.

Γιορτές και πανηγύρια….. τέλος !!!!

Οι γιορτές πέρασαν. Για άλλους χαρούμενα, για άλλους βαρετά, για άλλους αδιάφορα ,για άλλους μοναχικά. Άλλοι βρέθηκαν με συγγενείς, άλλοι με φίλους και άλλοι με το βλέμμα στην πόρτα και το αυτί στο κουδούνι μήπως και κάποιος τους θυμηθεί. ΄Αλλοι στα σπίτια τους, άλλοι σε πολύβουα κέντρα διασκέδασης και άλλοι στο κρεβάτι της δοκιμασίας. Οι ευχές άλλαξαν χείλη . Τα κινητά μετέφεραν μηνύματα ευχών.- Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος!!!΅ Ο χρόνος δεν είναι ούτε παλιός ούτε καινούργιος. Είναι χρόνος. Ο αδίστακτος, ο αδάμαστος, ο χρόνος που δεν αλλάζει με λόγια, μόνο με πράξεις. Ο χρόνος που είτε χτες, είτε σήμερα, είτε αύριο ορίζεται από μας σαν περιεχόμενο.

Τι μένει από όλα αυτά; Μήπως μερικές φωτογραφίες με ΅πρωτοχρονιά 2008 στο….΅ Μήπως μερικοί κάδοι από αδειανά κουτιά δώρων; Γεύση ελπίδας για το αύριο ή μήπως ανακούφιση – Ούφ, πέρασαν και αυτές οι γιορτές!!. Τώρα στους ρυθμούς μας πάλι. Κι έτσι καλά είναι… Καλή χρονιά σε όλους.

Αν….

 

Παρουσιαστές της συμφοράς!!!

Λοιπόν, Τηλεόραση δεν βλέπω και καλά κάνω. Από σπόντα έπιασα σε μια εκπομπή του καναλιού 902 μια εκπομπή μουσική με τίτλο κάτι για παντελόνια σαν ένδυμα και κάτι τέτοια με καλεσμένο τον θαυμαστό και λόγω ηλικίας Αποστόλη Χάρμα. Καλά βρε παιδί μου αυτός ο παρουσιαστής από τι είναι φτιαγμένος; Ανέκφραστος, στιφός και στριφνός, το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να διαβάσει την παρακάτω ερώτηση.Ο άνθρωπος τραγουδούσε, ενενήντα χρονών περίπου, είχε χιούμορ, είχε αξιοθαύμαστη για την ηλικία του ζωντάνια και ο άλλος σφιγμένος , κούτσουρο απέναντί του με ένα κομπολόι, πολύ μόστρα δηλαδή διεκπεραίωνε την εκπομπή. ΄Ελεος χριστιανοί. Παρουσιαστές να σου πετύχουν. Το επόμενο δεκαήμερο, από σπόντα θα δω πάλι τηλεόραση.

Καλή χρονιά σε όλους!!!!